De Emotioneel Veilige Moeder

Stevig en liefdevol moederschap van binnenuit — in 90 dagen

Zo’n moeder wil ik ook zijn

Herken je dit?

Je doet zó je best om elke dag een veilige, liefdevolle en duidelijke moeder te zijn – een moeder die haar kinderen emotioneel begeleidt en hen geeft wat jij zelf hebt gemist. Maar toch vraag je je dagelijks af: “Ben ik mijn kinderen aan het verpesten?”

Een middag die gezellig móést zijn, eindigt in schaamte.

Een fijne middag met je kinderen – dat was het plan. Maar je hebt inmiddels tien keer moeten zeggen dat de schermtijd op is, en je oudste blijft maar doorgaan. Je probeert kalm te blijven: “Lieverd, mama snapt dat je graag op de iPad wil, maar het mag nu niet meer.” En dan begint hij wéér. Er knapt iets in jou. In een split second trek je zo hard aan z’n arm dat je bang bent dat hij uit de kom gaat. Je zet hem op de gang, omdat je jezelf weer tot orde moet roepen. En zodra het stil is, komt de klap: Dit is niet wie ik wil zijn. Dit is fout. Heb ik hem nu net echt beschadigd?

Je kinderen maken elkaar gek - en jou erbij.

Misschien had je het bij één kind moeten laten, denk je soms. Je wordt gek van het uitdagen, duwen, pesten, treiteren. Je wil harmonie. Dat ze met elkaar kunnen. Dat ze de liefde voelen die jij zo graag wilde. Maar het stopt niet. Na vijf, zes, tien keer sussen, ben jij degene die uitvalt. Je schreeuwt. Je stuurt de één naar zijn kamer, de ander naar buiten – gewoon om het stil te krijgen. En ineens zie je het: jij stond vroeger ook op de gang, vaak zonder te begrijpen waarom. Nu vraag je je af: Ben ik mijn kinderen nu dezelfde schade aan het toebrengen?

Elke keer dat je ze wegbrengt, zakt je hart een stukje verder.

Het liefst zou je, voor je eigen geweten, helemaal niet werken. En gewoon altijd bij je kinderen kunnen zijn. Maar ja, je hebt ook nog een eigen leven. Dus troost je jezelf met het idee dat het goed voor ze is om te zien dat jij je zelfstandigheid bewaakt. En dus gaan ze na schooltijd naar de BSO.

Maar zodra je ze ’s ochtends naar school brengt, zakt je hart al in je schoenen. Je vindt het vreselijk om afscheid te nemen. En je ziet het al voor je: dat je oudste zich vanmiddag weer verveelt op de BSO. En ergens diep vanbinnen blijf je bang: dat ze later zullen voelen dat je er niet genoeg voor ze was, omdat je ze steeds weer aan anderen moest meegeven.

Je voelt je alleen staan - ook al doe je dit met z’n tweeën.

Je weet dat je partner een goede vader wil zijn. Dat voel je echt. Maar wanneer jij je zorgen maakt over iets in het gedrag van de kinderen, zegt hij: “Ach, het gaat wel over – je bent moe, je trekt te snel conclusies. Wacht even… dit zijn gewoon de tropeenjaren.” En jij denkt alleen maar: Nee. Dit zijn de vormende jaren – dit is nú belangrijk. Hij wuift het weg. Jij zit ermee. En precies in die momenten voel je het: je staat er alleen voor in iets wat jullie samen hadden moeten dragen.

Bedtijd eindigt in een uitbarsting waar je later om huilt.

Je wil de dag warm en veilig afsluiten. Je leest twee boekjes voor (terwijl je er eigenlijk maar één wilde), haalt sokken, warm drinken… en eindelijk loop je de kamer uit. Dan komt er nóg een kusje. En nóg één. En als je uiteindelijk beneden bent, hoor je: “Mama, nog het laatste…” En op dat moment glijdt het restje geduld uit je handen. Je hoort jezelf schreeuwen: “Hou je mond, ik wil je niet meer horen! Slapen!” Daarna zit je beneden met tranen. Je bent wéér uit je slof geschoten. Het is jouw schuld – zo voelt het tenminste. Je voelt je een monstermoeder. En dát doet meer pijn dan het geschreeuw zelf.

Hoe zou het voor je zijn als?

…je rustig blijft, ook als je kind voor de zesde keer om de iPad vraagt?

…je kinderen elkaar uitdagen en jij kalm en geduldig blijft, omdat je de sleutel tot zelfregulatie hebt ontdekt?

…je ze ’s ochtends naar school brengt zónder dat gevoel van tekortschieten, omdat jij voelt dat ze weten dat je er bent?

…je partner je eindelijk serieus neemt en jullie het ouderschap echt sámen dragen?

…bedtijd weer warm en veilig wordt, zonder uitbarstingen, schuld of het gevoel dat je een monstermoeder bent?

…je kinderen opgroeien met een moeder die stevig staat – emotioneel beschikbaar, liefdevol en duidelijk, precies zoals jij wilt zijn?

Ik wil de Emotioneel veilige moeder zijn

Dat is mogelijk als je kiest voor jouw traject ‘De Emotioneel Veilige Moeder. Stevig en liefdevol moederschap van binnenuit’

In 8 sessies van 75 minuten leer je:

je triggers herkennen en begrijpen waar ze vandaan komen;
oude overlevingsstrategieën doorzien én doorbreken;
je zenuwstelsel op tijd te kalmeren;
liefdevol en duidelijk grenzen stellen;
emotionele veiligheid voor je kind creëren;
je partner meekrijgen in dezelfde lijn.

Alles wat je leert, pas je meteen toe in je dagelijkse momenten. Het maken van huiswerkopdrachten is daarbij een belangrijk onderdeel van dit traject.

Aan het einde van het traject ga jij naar huis met:

Het heerlijk zekere gevoel dat jouw kinderen gedijen bij de manier waarop je ze opvoedt en dat ze hun hele leven baat zullen hebben bij jouw liefdevolle begeleiding.
Zo’n super gezellige vrije middag van de kinderen waar je altijd van droomde! Na hun tijd op de iPad doen jullie spelletjes, lees je een verhaaltje en valt de jongste bijna tegen je aan in slaap… het is warm, veilig en gezellig.
Broers en zussen die weer tot rust komen bij jou. Je reguleert jezelf, en pas wanneer ze er samen echt niet uitkomen, help je hen zoeken naar oplossingen, of haal je ze rustig uit elkaar. Iedereen komt weer in het spel – en jij kunt ondertussen gewoon je was vouwen of knuffelen met de jongste.
Een warme uitzwaai ’s ochtends bij school, met een afscheid op de stoep van het kinderdagverblijf dat vol rust en vertrouwen voelt -in je kind én in de juffen.
De opluchting dat jij en je partner op één lijn staan. Je voelt steun in je rug, hij neemt je serieus en jullie doen het sámen.
Een warme, rustige overgang de nacht in. Je leest een boekje, doorloopt jullie vaste rituelen en je kind gaat rustig naar bed – en jij gaat de avond in met trots.

En het allerbelangrijkste:

Je bent niet meer bang dat je je kinderen verpest, beschadigt of “fout” aflevert. Je voelt: ik doe het goed – mijn kinderen zijn veilig bij mij. Ik ben de mama die ik wil zijn.

Investering

is €1.450 bij betaling in één keer. €1.495 bij betaling in twee termijnen (€747,50 per termijn)

Wat cliënten over mij zeggen

Veelgestelde vragen

Waarom zou ik gaan graven? Als ik er niet over praat, belast ik mijn kinderen toch ook niet?

We denken vaak dat zwijgen beschermt. Maar kinderen voelen wat je niet zegt en vullen het zelf in. En wat ze zelf invullen, is bijna altijd zwaarder dan de waarheid. Wat je wegduwt, geef je door. Door wél te voelen wat van jou is, maak je ruimte. Voor jezelf en voor je kinderen. Zodat zij ervaren: gevoelens zijn niet gevaarlijk. Ze mogen er zijn. En ze hoeven niets te dragen wat niet van hen is.

Ik ben bang dat als ik mijn oude pijn aanraak, ik overspoeld raak en mijn gezin daarin meesleur. Wanneer raad je dit werk af?

Het is belangrijk dat je genoeg draagkracht hebt om dit werk aan te gaan. Daarom begin ik altijd met het versterken van je zenuwstelsel – via eenvoudige, praktische oefeningen die je ook buiten de sessies kunt gebruiken om jezelf te reguleren. Dat houdt niet alleen jou, maar ook je gezin ‘safe’. Pas als er voldoende rust en innerlijke ruimte is, gaan we dieper.

Zit je nu midden in een burn-out, rouw, depressie of voel je dat je echt op je grens zit? Dan is het belangrijk om eerst te stabiliseren, zodat je lijf en systeem weer ruimte gaan voelen. Vanuit daar bouwen we verder.

Ik heb geen tijd in mijn drukke gezinsleven met mijn baan ernaast. Hoe moet ik dit er ook nog bij doen?

Het is eigenlijk geen kwestie van tijd, maar van prioriteit. Zonder lijdensdruk komt er geen beweging. En zonder beweging? Geen verandering. En dat is ook oké.

Ik heb al therapie gehad. Waarom zou dit anders zijn?

Omdat jij nu anders bent. We groeien in lagen. Op elk moment in je leven kom je precies dát tegen wat rijp is om gezien te worden. Elke ervaring, elke begeleider brengt je een stap verder. En jij bent hier omdat iets in jou voelt: ik ben klaar voor de volgende stap.

Therapie face-to-face kost tijd, die ik nu al nauwelijks heb. Waarom kan dit niet online?

Veel van mijn cliënten dachten dat in-person niet haalbaar was. En toch kiezen ze uiteindelijk allemaal bewust voor offline. Het is een cadeau aan jezelf: tijd maken voor wat er echt toe doet, op een plek die voedt. Bij Stories in Haarlem werk ik niet alleen met woorden, maar ook met je lijf. Maar: het is altijd jouw keuze. Online kan ook. Gun offline in elk geval een kans.

Mijn kind worstelt. Is dit ook geschikt voor kinderen?

Nee, ik ben geen kindercoach of kindertherapeut. Mijn focus ligt op jou als ouder. Maar doordat jij dit traject volgt, ga je je kind automatisch beter begrijpen – en snap je veel beter hoe je op jouw kind kunt afstemmen. Vanuit systemisch perspectief geldt: als de ouder verandert, beweegt het kind mee.

Mag mijn partner mee?

Dit traject is voor jou als moeder. Als het later in je traject helpend blijkt, kan je partner in een later stadium – of in een vervolgtraject – aansluiten.